‘இட்ஸ் நோ ரோம்காம்’: ஏன் உண்மையான வூதரிங் ஹைட்ஸ் திரைக்கு மிகவும் தீவிரமானது | வூதரிங் ஹைட்ஸ்

டிஎமரால்டு ஃபென்னலின் முதல் டிரெய்லரைப் பற்றி அவர் மிகவும் ஆச்சரியமான விஷயம் வூதரிங் ஹைட்ஸ் சமர்ப்பணத்தில் பிசைந்த மாவின் தீவிர நெருக்கமானது அல்ல. முக்கிய வேடங்களில் மார்கோட் ராபி பொன்னிறம் மற்றும் 35, மற்றும் ஜேக்கப் எலோர்டி வெள்ளை, எமிலி ப்ரோன்டே கேத்தியை டீன் ப்ரூனெட்டாகவும், ஹீத்க்ளிஃப் “கருமையான நிறமுள்ள ஜிப்சி” எனவும் விவரித்தார். இது உட்புறங்களின் ஆடம்பரமான சிறப்பு அல்ல – வெள்ளி சுவர்கள், பிளாஸ்டர் கிரேக்க கடவுள்கள் முத்து சரங்களை உமிழும், இரத்த-சிவப்பு தரைகள் மற்றும் பிடிப்பதற்கும் நக்குவதற்கும் ஒரு சதை-இளஞ்சிவப்பு சுவர். இது ராபியின் கோப்ஸ்டாப்பர் வைரங்களோ அல்லது கருஞ்சிவப்பு நிற கண்ணாடிகளோ அல்லது அவள் வாயில் திணிக்கும் புல்லையோ அல்லது கத்தியால் வெட்டப்பட்ட அவளது கோர்செட் லேஸ்களின் உரத்த துணோ அல்லது அவள் விரிவாக – சிற்றின்பமாக – கட்டப்பட்ட முடியோ அல்ல, அவள் பல வெள்ளி கேக் ஸ்டாண்டுகளைப் பற்றி சிந்திக்கிறாள். அது அவளது ஆடைகள் எதுவுமில்லை – சிவப்பு லேடக்ஸ் எண் அல்லது 1980 களின் ஆஃப்-தி-ஷோல்டர் திருமண ஆடை, அவளது தலையில் பாதியளவு முக்காடு போடப்பட்டிருக்கும். எலோர்டி தனது உச்சியை கழற்றிய எந்த நேரமும் இல்லை.

மிகவும் ஆச்சரியமான விஷயம் என்னவென்றால், வுதரிங் ஹைட்ஸ் “எல்லா காலத்திலும் மிகப்பெரிய காதல் கதை” என்று டிரெய்லர் கூறுகிறது. 1939 லாரன்ஸ் ஆலிவியர் மற்றும் மெர்லே ஓபெரான் திரைப்படம் “நம் காலத்தின் மிகப் பெரிய காதல் கதையாக… அல்லது எந்த நேரத்திலும்!” நாம் எதுவும் கற்றுக்கொள்ளவில்லையா? (ஓபரானைப் போல!) ராபியின் திருமண ஆடை வெள்ளை நிறத்தில் உள்ளது, இது காலம் சரியில்லை என்பதை நான் பேசவில்லை. இது இணையத்தில் பலரையும் உலுக்கியது. ஆலிவியர் படத்திலிருந்து கிட்டத்தட்ட ஒரு நூற்றாண்டு கடந்தும், நாங்கள் இன்னும் அதை ஒரு காதல் கதை என்று அழைக்கிறோம் என்ற உண்மையைப் பற்றி நான் மிகவும் கவலைப்படுகிறேன் – ஒரு சிறந்த கதை! மிகப் பெரியது! காதலர் தினத்திற்கு முந்தைய நாள் வெளியாகிறது! – உண்மையில் என்ன நடக்கும் என்றால், கேத்தி ஹீத்க்ளிஃப் ஒரு ஸ்னோப் என்பதால் நிராகரிக்கிறார், மேலும் அவர் ஒரு மனநோயாளியாக மாறுகிறார்.

இதனால்தான் நாவல் அனைத்தும் படமாக்க முடியாததாக உள்ளது – பாதியிலேயே நிறுத்தினால் தவிர. கேத்தியின் மரணத்திலிருந்து 1939 ஆம் ஆண்டு வெளியான திரைப்படம், ஹீத்க்ளிஃப் உடன் கைகோர்த்து அவளது பேய் நடப்பது வரை, வீட்டுப் பணிப்பெண் நெல்லி டீன் பெருமூச்சு விடுகிறார்: “அவர்கள் இப்போதுதான் வாழத் தொடங்கியுள்ளனர்!” பெரும்பாலான தழுவல்களும் இதையே செய்துள்ளன, பீட்டர் கோஸ்மின்ஸ்கியின் 1992 பதிப்பு, இது முழுப் புத்தகத்தையும் உள்ளடக்கியிருக்கவில்லை, ஆனால் எமிலியே நடித்தார், பெரிய நீல நிற ஆடையுடன் சினேட் ஓ’கானர் நடித்தார், பார்வையாளர்களை “எந்தப் பகுதியையும் பார்த்து சிரிக்க வேண்டாம்” என்று எச்சரித்தார்.

சிரிப்பு குறைவு என்பது உண்மைதான். இது ரோம்காம் இல்லை. கேத்தியின் தந்தை லிவர்பூல் தெருக்களில் பட்டினி கிடப்பதைக் கண்ட கந்தமடைந்த அனாதையை வீட்டிற்கு அழைத்து வருகிறார். பையன்-இழக்கும்-பெண் பகுதி எல்லாம் இருக்கிறது, ஆனால் பையன்-பெண்-பெறும்-முடிவு ஒருபோதும் சரியாக நடக்காது. உண்மையான கேள்வி என்னவென்றால், இது திரையில் மிகவும் மிருகத்தனமாக இருக்கிறதா என்பதுதான் – ஆண்ட்ரியா அர்னால்டின் மூல, அகற்றப்பட்ட 2011 பதிப்பு புத்தகத்தின் இருண்ட ஆற்றலுக்கு மிக நெருக்கமானதாக இருக்கலாம், மேலும் அவர் புத்தகத்தின் முதல் பாதியில் ஒட்டிக்கொண்டார்.

அவ்வளவு கொடுமை இருக்கிறது. ஹீத்க்ளிஃப் கேத்தியின் சகோதரர் ஹிண்ட்லியால் துஷ்பிரயோகம் செய்யப்படுகிறார். பின்னர் அவர் ஹிண்ட்லியை குடித்து தற்கொலை செய்துகொள்ள தூண்டிவிட்டு, அவரது வீட்டை எடுத்துக்கொண்டு ஹிண்ட்லியின் மகனை துஷ்பிரயோகம் செய்கிறார். கேத்தியின் மைத்துனியை ஏமாற்றி திருமணம் செய்து கொள்கிறான், அவளை அடிக்கிறான், அவளை வேசி என்று அழைத்து, அவளது நாயை தூக்கிலிட்டு கேஸ் லைட் அடிக்கிறான், இதைத்தான் அவள் விரும்புகிறாள் என்று வலியுறுத்துகிறான். கேத்தி இதைப் பற்றி கவலைப்பட முடியாத அளவுக்கு நாசீசிஸ்டிக். அதனால் அவளது மரணத்தையும் நாவலின் இரண்டாம் பாதியையும் புறக்கணிப்பது கூட அதிகம். ஃபெனெல் (கசப்பான) முடிவில் தொடர்ந்தால், ஹீத்க்ளிஃப் தனது சொந்த மகனையும் கேத்தியின் மகளையும் துஷ்பிரயோகம் செய்து, அவர்களை திருமணம் செய்து கொள்ளுமாறு வற்புறுத்துவதையும், கேத்தியின் திருமண வீட்டை ஒரு நடுத்தர வயது ஃபோப்பிற்கு வாடகைக்கு விடுவதையும் சமாளிக்க வேண்டியிருக்கும். (ஒரு பிரேம் கதையில். சதித்திட்டத்தின் சிக்கலானது, அது தழுவிக்கொள்ள ஒரு கனவாக இருப்பதற்கு மற்றொரு காரணம்.)

1847 இல் வெளிவந்தபோது, ​​விமர்சகர்கள் இது ஒரு காதல் கதை என்று நினைக்கவில்லை. “ஒரு மனிதன் எப்படி தற்கொலை செய்து கொள்ளாமல் இப்படி ஒரு புத்தகத்தை முயற்சி செய்தான் என்பது மர்மமாகவே உள்ளது” கிரஹாம்ஸ் இதழ் எழுதினார்அதன் “கொச்சையான சீரழிவு மற்றும் இயற்கைக்கு மாறான பயங்கரங்களில்” நடுக்கம் மற்றும் அதன் ஆசிரியரின் கனவு பார்வை “வறுக்கப்பட்ட பாலாடைக்கட்டி” சாப்பிடுவதிலிருந்து வந்திருக்க வேண்டும் என்று ஊகிக்கிறது. பார்வையாளர் அதை “கரடுமுரடான மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது” என்று கண்டார்; அட்லஸ் கதாபாத்திரங்களை “முற்றிலும் வெறுக்கத்தக்கது அல்லது முற்றிலும் இழிவானது” என்று அழைத்தார்; மற்றும் வட அமெரிக்க விமர்சனம் நாவலின் “முட்டாள்தனம்”, “முட்டாள் தூஷணம்” மற்றும் “நோய்வாய்ந்த கற்பனை” ஆகியவற்றிலிருந்து சுருங்கியது. ஒரு வகையில், ஃபென்னலின் திரைப்படத்தின் சோதனைத் திரையிடலில் பார்வையாளர் ஒருவர் அதை “ஆக்ரோஷமாக ஆத்திரமூட்டும் மற்றும் தொனியில் சிராய்ப்பு” என்று கண்டது ஒரு நல்ல அறிகுறியாகும், ஏனெனில், ஒரு மனிதன் பகிரங்கமாக தூக்கிலிடப்படும் காட்சி, விந்து வெளியேறும் மற்றும் கன்னியாஸ்திரியால் விரும்பப்படும் காட்சியைப் பற்றிய வதந்திகள் பரவுகின்றன. அது எதுவும் புத்தகத்தில் இல்லை, ஆனால் Wuthering Heights எப்போதும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. அது எப்பொழுதும் சீரழிந்ததாகவும், தடையற்றதாகவும் உள்ளது.

ஹீத்க்ளிஃப் கேத்தியிடம் “என்னை பைத்தியக்காரத்தனமாக விரட்டுங்கள்” என்று கெஞ்சுகிறார். அவள் அன்பால் அழிக்கப்பட்டதாக உணர்கிறாள், “நான் ஹீத்க்ளிஃப்!” காதல் அவளை மூளைக் காய்ச்சலுக்கு அனுப்புகிறது, மேலும் அவனது பற்களைக் கடித்து, தலையை ஒரு மரத்தில் அடிக்க வைத்து, அவன் இரத்தம் கசிந்து, அவளது கல்லறையைத் தோண்டி எடுக்கிறான். இதெல்லாம் புத்தகத்தில் உள்ளது. எங்களுக்கு அது வேண்டும். ப்ரோண்டே கேத்தி மற்றும் ஹீத்க்ளிஃப் ஆகியோரை மிகவும் அற்பமான, பாசாங்குத்தனமான, சிறிய எண்ணம் மற்றும் கசப்பான கதாபாத்திரங்களுடன் சூழ்ந்துள்ளார், அவர்களின் சமரசமற்ற காதல் புதிய காற்றின் சுவாசம் போல் தெரிகிறது. அவர் கேத்திக்கு அவளை கொடுமைப்படுத்தும் ஒரு சகோதரனையும், அவளை இழிவுபடுத்தும் கணவனையும் தருகிறார், விமர்சகர்கள் சாண்ட்ரா கில்பர்ட் மற்றும் சூசன் குபர் செய்ததைப் போல, ஹீத்க்ளிஃப் ஒரு பெண்ணிய சக்தி என்று ஆணாதிக்கத்தை உடைத்து இயற்கையில் ஓட உதவுகிறார்.

ஒருவேளை, எப்படியிருந்தாலும், காதல் உண்மையானதாக இருக்கக்கூடாது. இது எலிசபெத் ஹார்ட்விக் கருணையற்ற முறையில் கூறியது போல், “ஒரு கன்னியின் கதை”, சாத்தியமற்ற, சுருக்கமான காதலைப் பற்றிய புத்தகம், அது நிதர்சனமாக மாறும் போது அல்லது காதலர்கள் இருவரும் இறந்துவிட்டால், அதை காதல் ரீதியாகக் குறைவாகக் கூறினால் மட்டுமே செயல்பட முடியும் என்று சிலர் கூறுகிறார்கள். ஒருவேளை அதனால்தான் இது பதின்ம வயதினரை மிகவும் கவர்ந்துள்ளது – கேட் புஷ் தனது 18 வயதில் உயரும் பாடலை எழுதினார், மேலும் ஃபெனெல் தனது திரைப்படத்தை 14 வயதில் படிக்கும்போது புத்தகத்தைப் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்று வெளிப்படையாகக் கூறினார். ஒருவேளை இது எல்லா காலத்திலும், நம் காலத்திலும் அல்லது எந்த காலத்திலும் மிகப்பெரிய காதல் கதை அல்ல, ஆனால் அது காதல் அனுபவத்தைப் பற்றிய மிகப்பெரிய கதை.

ஆனால், 27 வயதில், ப்ரோன்டே எழுதிய நாவல், அறிவார்ந்த புத்திசாலித்தனமாகவும், கேனியாகவும் (சகோதரிகளின் முதலீடுகளை நிர்வகித்தாள்), உடல் வலிமையுடன் (மைல்கள் நடந்தாள், அவளால் துப்பாக்கியைக் கையாள முடியும்) மற்றும் செய்தித்தாள்கள் மற்றும் அனைத்து புதிய புத்தகங்களையும் ஆர்வத்துடன் வாசிப்பவர் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. அவரது நாவல் முற்றிலும் யோசனைகளால் வெடிக்கிறது. அதன் சிக்கலான அமைப்பில் அது காதல் மற்றும் நீலிசத்திற்கு இடையே ஒரு பதற்றத்தை கொண்டுள்ளது. அவள் எங்களை குழப்பி, குழப்பமடையச் செய்ய, நம்மைத் திடுக்கிடச் செய்ய விரும்பினாள்.

இருப்பினும், நாவலின் தந்திரமான இரண்டாம் பாதியில் தழுவல் எடுக்கவில்லை என்றால், அது ஒரு அவமானமாக இருக்கும், அங்கு, நமது இருண்ட ஆசைகளை கற்பனை செய்து கொண்டு, ப்ரோண்டே எங்களிடம் கேட்கிறார் என்று நினைக்கிறேன். ஹீத்க்ளிஃப் நெல்லியிடம் கேத்தியின் சடலத்தை தோண்டத் தொடங்கினார், ஆனால் கடைசி நேரத்தில் நிறுத்தினார். வெறுப்படைந்த அவள், “பூமியில் கரைந்திருந்தால், அல்லது அதைவிட மோசமாக” அவளைக் கண்டால் அவன் என்ன செய்திருப்பான் என்று கேட்கிறாள், மேலும் அவன் “அவளுடன் கரைந்து போவதைக் கனவு கண்டிருப்பான்…!” காதலுக்கு விலைபோக வேண்டுமா? மரணத்தில் மட்டுமே முடிந்து நம்மைச் சுற்றியுள்ள அனைவரையும் சேதப்படுத்தும் அளவுக்கு நச்சுத்தன்மையுள்ள அன்பை நாம் உண்மையில் விரும்புகிறோமா? இது காதலா அல்லது தற்கொலை செய்து கொள்ளும் கொடூர விருப்பமா? இந்த மாதிரியான காதலை நாம் கற்பனையில் ரசிக்கக் கூடும் அதே வேளையில், ப்ராண்டே உண்மையில் நாவலை முடிக்கிறார், கேத்தியின் மகள் மெதுவாக, நெருக்கமாக, ஹிண்ட்லியின் மகனுக்கு வாசிக்கக் கற்றுக் கொடுக்கிறாள், இது அரிதாகவே – இன்னும் – திரையில் வந்த ஒரு காட்சி.