‘இரண்டு வழக்கறிஞர்கள்’ சர்வாதிகார சக்தியின் வழிமுறைகளைப் பிரிக்க வரலாற்று நினைவகத்தை மீட்டெடுக்கிறது

ஒரு இளம் வழக்குரைஞர் 1937 இல் ஒரு சிறிய சோவியத் நகரத்தில் பதவி ஏற்கிறார். தனது முன்னோடி கைது செய்யப்பட்டு சித்திரவதை செய்யப்பட்டதை அவர் கண்டுபிடித்தார். விசாரிக்க முயலுங்கள். படிக்கட்டுகள் எங்கும் செல்லவில்லை, லிஃப்ட் நிற்கவில்லை, அதிகாரத்துவம் ஒரு பிரமையாகிறது. ஒரு தொலைதூர கடந்த காலம் போல் தோன்றுவது, உண்மையில், தற்போதைய கண்ணாடி – மற்றும் உக்ரேனிய திரைப்பட தயாரிப்பாளர் செர்ஜி லோஸ்னிட்சா உனக்கு அது தெரியும். இரண்டு வழக்கறிஞர்கள்இப்போது திரையரங்குகளில் காண்பிக்கப்படுகிறது, ஸ்ராலினிச மாபெரும் சுத்திகரிப்புக்கு அதன் கண்களை நிகழ்காலத்தில் உறுதியாக ஊன்றுகிறது.

கேன்ஸில் உள்ள பிரிக்ஸ் ஃபிராங்கோயிஸ் சாலாய்ஸின் வெற்றியாளர், இது பத்திரிகை உண்மைக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட திரைப்படங்களைக் கொண்டாடும் விருது மற்றும் டொராண்டோ, நியூயார்க் மற்றும் சிட்னி போன்ற விழாக்களில் காட்டப்பட்டது, தயாரிப்பு லோஸ்னிட்சாவின் புனைகதைக்கு திரும்பியதைக் குறிக்கிறது. காஃப்கா இ தஸ்தாயெவ்ஸ்கி சர்வாதிகார சக்தியின் வழிமுறைகளை துண்டிக்க.

சதி கோர்னெவ் (அலெக்சாண்டர் குஸ்நெட்சோவ்) என்ற வழக்கறிஞரைப் பின்தொடர்கிறது, அவநம்பிக்கை ஒவ்வொரு சைகையையும் மாசுபடுத்தும் அமைப்பில் தன்னை இழந்துவிட்டதாகக் காண்கிறார். அலெக்சாண்டர் பிலிப்பென்கோசிறையில் அடைக்கப்பட்ட வழக்கறிஞராகவும், கேப்டன் கோபேகினாகவும் நடிக்கும் ஒரு ரஷ்ய நடிகர், மையக் கருப்பொருளைப் பற்றி எந்த சந்தேகமும் இல்லை. “அவர்கள் தங்கள் பாதையில் உள்ள அனைத்தையும் விழுங்கும் அதிகாரத்தின் இருண்ட மற்றும் அழிவு சக்திகள். இது KGB இல் உருவான ஒரு அமைப்பு (சோவியத் யூனியன் புலனாய்வு நிறுவனம்), அதன் அதிகாரிகள் கிரெம்ளினின் தற்போதைய குடியிருப்பாளர்களின் ‘ஆலோசகர்களாக’ இருந்தனர். இயக்குனர் KGB/FSB வரை ஒரு கண்ணாடியை வைத்திருக்கிறார் (கேஜிபியின் வாரிசு), நாம் கடந்த காலத்தை எதிர்நோக்கவில்லை, வாழும் நிகழ்காலத்தை எதிர்கொள்கிறோம் என்பதை காட்டுகிறது”, என்று அவர் ஒரு பேட்டியில் கூறுகிறார் எஸ்டாடோ.

பாதிக்கப்பட்டவர்களையும் குலாக் தப்பிப்பிழைத்தவர்களையும் தனது சொந்தக் குடும்பத்தில் சுட்டுக் கொன்ற பிலிப்பென்கோ, படத்திற்கு வேதனையான நம்பகத்தன்மையின் அடுக்கைக் கொண்டு வருகிறார். அவரது தயாரிப்பு தொழில்நுட்பம் மட்டுமல்ல, உள்ளுறுப்பு: நினைவுச்சின்னத்திற்கான பல ஆண்டுகளாக ஆதரவு (புடின் அரசாங்கத்தால் கலைக்கப்பட்ட ஒரு ரஷ்ய மனித உரிமைகள் அமைப்பு), சாகரோவ் மையத்துடன் இணைந்து பணியாற்றவும் மற்றும் படிக்கவும் அலெக்சாண்டர் சோல்ஜெனிட்சின் (1918-2008), நிகோலாய் டெமிடோவ் (1884-1953) மற்றும் சோவியத் திகில் ஆவணப்படுத்திய பிற எழுத்தாளர்கள். “இது ஒரு உரையாடல் கூட இல்லை: இது ரஷ்யாவின் தற்போதைய அதிகார நிலை பற்றிய நேரடி அறிக்கை” என்று அவர் கூறுகிறார்.

மின்னஞ்சல் மூலம் நடத்தப்பட்ட பிலிப்பென்கோவின் நேர்காணலை கீழே பாருங்கள். கேள்விகள் ஆங்கிலத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டன, ரஷ்ய மொழியில் பதிலளிக்கப்பட்டன மற்றும் தொழில்முறை மொழிபெயர்ப்பாளரால் மொழிபெயர்க்கப்பட்டன.

இந்தத் திரைப்படம் சோவியத் காலத்தின் வரலாற்று மற்றும் அரசியல் பிரதிபலிப்பை வெளிப்படுத்துகிறது, ஆனால் அதே நேரத்தில், அதன் கதாபாத்திரங்கள் அனுபவிக்கும் வலுவான தார்மீக நாடகத்தைக் கையாள்கிறது. உங்கள் கருத்துப்படி, படத்தை இயக்கும் மையக்கரு எது?

என்னைப் பொறுத்தவரை, அவர்களின் பாதையில் உள்ள அனைத்தையும் விழுங்கும் சக்தியின் இருண்ட மற்றும் அழிவு சக்திகள்தான் மையக் கருப்பொருள். இது KGB இல் உருவான ஒரு அமைப்பாகும், அதன் அதிகாரிகள் “வழிகாட்டிகள்”, ஹீரோக்கள் மற்றும் கிரெம்ளினின் தற்போதைய குடியிருப்பாளர்களின் பெரியவர்கள். இந்த அமைப்பின் வாரிசுகளுடன் தான் இன்று அமெரிக்காவும் ஐரோப்பாவும் முயற்சிக்கின்றன உக்ரைனில் அமைதி பேச்சுவார்த்தை. இயக்குனர் KGB/FSB மற்றும் கிரெம்ளினில் ஒரு பூதக்கண்ணாடியை காட்டுவது போல் தெரிகிறது, இது நாம் கடந்த காலத்தை அல்ல, மாறாக வாழும் நிகழ்காலத்தை எதிர்கொள்கிறோம் என்பதைக் காட்டுகிறது. அதே நேரத்தில், நினைவில் கொள்வது முக்கியம்: நியூரம்பெர்க் தீர்ப்பாயம் இருந்ததில்லை (யார் தீர்ப்பளித்தார் நாஜி குற்றவாளிகள்) இந்த கட்டமைப்புகள் மற்றும் அவற்றின் குற்றங்களுக்கு. இந்த அர்த்தமற்ற தீமை தலைமுறையிலிருந்து தலைமுறைக்கு தொடர்ந்து இனப்பெருக்கம் செய்கிறது.

படத்தில், நீங்கள் சித்தரிக்கப்பட்ட அமைப்புக்குள் மிகவும் மாறுபட்ட பாத்திரங்கள் மற்றும் நிலைப்பாடுகளுடன் இரண்டு கதாபாத்திரங்களில் நடிக்கிறீர்கள். திரைப்படத்தின் வரலாற்று மற்றும் அரசியல் சூழலில் இந்த இரண்டு தனித்துவமான விளக்கங்களை உருவாக்குவதற்கான செயல்முறை எவ்வாறு இருந்தது மற்றும் அவை எவ்வாறு ஒருவருக்கொருவர் உரையாடுகின்றன?

முதல் பாத்திரம் ஒரு இலட்சியவாதி. ஒரு “புதிய உலகத்தை” கட்டியெழுப்புவதற்கான சாத்தியக்கூறுகளை உண்மையாக நம்பிய ஒரு மனிதன், இறுதியில், தனது சொந்த படைப்பை அதன் அனைத்து கொடுமையிலும் நேருக்கு நேர் சந்திக்கிறான். இரத்தக்களரியில் எதுவும் கட்டமைக்கப்படவில்லை – அது ஆதரிக்கும் சக்தியால் மட்டுமே அதை நசுக்க முடியும். இரண்டாவது ஹீரோ (நிகோலாய்) கோகோல், கேப்டன் கோபிகின். இங்கே ஒரு முக்கியமான வரலாற்று புள்ளி வருகிறது: ரஷ்யாவில், ஒரு நாளில் எல்லாம் மாறலாம் – ஆட்சிகள், கோஷங்கள், சின்னங்கள் – இன்னும் பல நூற்றாண்டுகளாக எதுவும் மாறாது. இந்த இரண்டு படங்களும் காலப்போக்கில் உரையாடுவது போல் தெரிகிறது: அமைப்பில் ஒரு அப்பாவி நம்பிக்கை மற்றும் அதன் நித்திய மிருகத்தனம்.

1937 இன் பெரும் தூய்மைப்படுத்தலின் வரலாற்று சூழலைக் கருத்தில் கொண்டு, உங்கள் பாத்திரத்திற்கான தயாரிப்பு செயல்முறை எப்படி இருந்தது? சோவியத் அடக்குமுறையால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அல்லது NKVD இன் செயல்பாட்டின் மீது விளக்கத்திற்கு நம்பகத்தன்மையை வழங்குவதற்காக ஏதேனும் குறிப்பிட்ட ஆராய்ச்சி மேற்கொள்ளப்பட்டதா?

என்னைப் பொறுத்தவரை, இது ஒரு சுருக்கமான தலைப்பு அல்ல. என் குடும்பத்தில் சுடப்பட்டவர்களும் குலாக் வழியாகச் சென்றவர்களும் உள்ளனர். நினைவுச்சின்னம் தோன்றியதிலிருந்து (ரஷ்ய மனித உரிமைகள் அமைப்பு), நான் அமைப்பை ஆதரித்தேன், அவர்களுடன் நிகழ்வுகளில் பங்கேற்றேன் மற்றும் குலாக் வரலாற்று அருங்காட்சியகத்துடன் சகரோவ் மையத்துடன் இணைந்து பணியாற்றினேன்; நான் பழைய பெர்ம் -36 முகாமில் நிகழ்த்தினேன் – தற்போதைய சக்திகள் அதை கையகப்படுத்துவதற்கும், நடைமுறையில் அதை கேஜிபி அருங்காட்சியகமாக மாற்றுவதற்கும் முன்பே. எனது வரலாற்றில் வரலாற்று நினைவகம் பற்றிய ஆய்வுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட பல்வேறு அமைப்புகளின் பல தொண்டு முயற்சிகள் உள்ளன. பல ஆண்டுகளாக நான் சோல்ஜெனிட்சினின் படைப்பின் அடிப்படையில் ஒரு மோனோலாக் செய்தேன் மற்றும் நடால்யா டிமிட்ரிவ்னா சோல்ஜெனிட்சினாவுடன் நண்பர்களாக இருந்தேன் (எழுத்தாளர் விதவை) பாத்திரத்திற்கான தயாரிப்பு கட்டத்தில், குலாக் அருங்காட்சியகம், யூரி டோம்ப்ரோவ்ஸ்கியிலிருந்து டெமிடோவ், ‘லெட்டர்ஸ் ஃப்ரம் தி ஃபீல்ட்ஸ்’ தொடரை மீண்டும் படித்தேன் (1909-1978), லிடியா சுகோவ்ஸ்கயா (1907-1996) மற்றும் பலர். எனவே, இது எனது வாழ்க்கை மற்றும் எனது தனிப்பட்ட அனுபவத்தின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதால், கண்டிப்பான அர்த்தத்தில் “ஒரு பாத்திரத்திற்கான தயாரிப்பு” அல்ல என்று நீங்கள் கூறலாம்.

நடிகர்களுடன் ஒத்துழைப்பதைப் பொறுத்தவரை, இளம் வழக்கறிஞராக நடிக்கும் அலெக்சாண்டர் குஸ்நெட்சோவுடன் பணிபுரிவது எப்படி இருந்தது? இந்த தொடர்பு சித்தப்பிரமையின் சூழலையும் கதையின் தாக்கத்தையும் வலுப்படுத்த உதவியதா?

அலெக்சாண்டர் குஸ்நெட்சோவ் உடன் பணிபுரிந்ததில் பெரும் மகிழ்ச்சி. அவர் அர்ப்பணிப்பு, உள் ஒழுக்கம் மற்றும் விவரங்களுக்கு கவனம் ஆகியவற்றின் அரிய கலவையாகும். அவர் எப்போதும் கச்சிதமாக தயாராக இருந்தார், ஆனால் அதே நேரத்தில் உரையாடலுக்குத் திறந்தார், அவர் கேள்விகளைக் கேட்டார், மேலும் இயக்குனருடன் இந்த உரையாடலில்தான் காட்சிகள் பிறந்தன. தனக்குள்ளேயே ஒரு மகிழ்ச்சி (செட்டில் இல்லாவிட்டாலும், ஆனால் அதை விட்டு) என் நண்பர் அனடோலி பீலியுடன் சந்திப்புகள். அவர் ஒரு அசாதாரண நடிகர், நாடகம் மற்றும் உலக சினிமாவுக்கு இன்னும் நிறைய சொல்லவும் வழங்கவும் இருக்கிறார்.

இத்திரைப்படத்தை நிகழ்காலத்துடனான உரையாடலாக வாசிக்கலாம், குறிப்பாக அதிகாரத்தின் நிறுவன வழிமுறைகளை வெளிப்படுத்தும் விதத்தில். இந்த வாசிப்புடன் நீங்கள் உடன்படுகிறீர்களா? மேலும் இன்றைய உலகத்தைப் பற்றிய எந்த மாதிரியான பிரதிபலிப்பை இந்தப் படம் பார்வையாளனுக்குத் தூண்டும்?

நான் முற்றிலும் ஒப்புக்கொள்கிறேன். இது ஒரு உரையாடல் கூட அல்ல: இது ரஷ்யாவின் தற்போதைய அதிகார நிலையைப் பற்றிய நேரடி அறிக்கை. இன்று சிறையில் இருப்பவர்களை பாருங்கள். ஒரு நிகழ்ச்சிக்காக கைது செய்யப்பட்ட புத்திசாலித்தனமான கவிஞரும் இயக்குனருமான ஷென்யா பெர்கோவிச்சை நினைவில் கொள்க. இளம் ஒளிப்பதிவாளர் செர்குய் கரேலின், ஒரு கேமராவை பிடித்து, மாநிலம் படமாக்குவதை விரும்பாத இடத்தில் யதார்த்தத்தை படம்பிடித்ததற்காக கைது செய்யப்பட்டார். சிறந்த இயக்குனரான இவான் வைரிபேவுக்கு எதிராக, அசாதாரண எழுத்தாளர் போரிஸ் அகுனினுக்கு எதிராக, இல்லாத நிலையில் வழங்கப்பட்ட அபத்தமான வாக்கியங்களில்… பட்டியல் நீண்ட காலத்திற்கு நீடிக்கலாம். ஒடெசா எழுத்தாளர் மிகைல் ஸ்வானெட்ஸ்கியின் குறிப்பிடத்தக்க சொற்றொடர் உள்ளது (1934-2020): “திறமைகளைப் பற்றி சோவியத் சக்தி தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்படவில்லை: அவர்கள் முன்னேறினர் அல்லது கைது செய்யப்பட்டனர்.” நான் அதை இவ்வாறு மறுபரிசீலனை செய்வேன்: “ரஷ்ய சக்தி திறமைகளைப் பற்றி தவறாக நினைக்கவில்லை – அவர்கள் நாட்டிலிருந்து வெளியேற்றப்படுகிறார்கள் அல்லது சிறையில் அடைக்கப்படுகிறார்கள்.”

ரஷ்யாவில் ஸ்டாலினின் பாரம்பரியம் பற்றிய தெளிவற்ற விவாதத்தை கருத்தில் கொண்டு, வரலாற்று நினைவகத்தை கட்டியெழுப்புவதில் இது போன்ற ஒரு படைப்பின் பங்கு என்ன?

மிக முக்கியமான விஷயம், அமைப்பு பற்றிய உண்மையான தீர்ப்பை அடைவது. ஒரு புதிய நியூரம்பெர்க் சிவப்பு பயங்கரவாதத்தின் குற்றங்களுக்கு மட்டுமல்ல (ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு போல்ஷிவிக்குகளால் நடத்தப்பட்ட அடக்குமுறை பிரச்சாரம்) மற்றும் பெரும் பயங்கரவாதம் (ஸ்டாலின் காலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட சுத்திகரிப்பு), ஆனால் முழு சோவியத் அடக்குமுறை இயந்திரத்திற்கும். KGB இன் தற்போதைய வாரிசுகள் முறையாக வரலாற்றை மாற்றி எழுதுகிறார்கள். எனவே, அதை மறந்து விடக்கூடாது என்பது எங்கள் பணி. பாதிக்கப்பட்டவர்களின் பெயர்களை அழிக்க அனுமதிக்காதீர்கள், குற்றச்சாட்டுகள் எவ்வாறு புனையப்பட்டன மற்றும் மனித விதிகள் எவ்வாறு அழிக்கப்பட்டன என்பதற்கான நினைவகம்.

படத்திற்கு உங்களுக்கு கிடைத்த வரவேற்பு பற்றி கேட்க விரும்புகிறேன். சர்வதேச வரவேற்பை எப்படி மதிப்பிடுகிறீர்கள்? மேலும், ரஷ்யாவில் அதிகாரப்பூர்வ திரையிடல் இல்லாவிட்டாலும், இன்று ரஷ்ய பார்வையாளர்களால் படம் எப்படிப் பெறப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்கள்?

ஒரு அறிமுகத்தை விட நம்பமுடியாதது என்ன கேன்ஸ் திரைப்பட விழா? இது ஒரு மகிழ்ச்சி மற்றும் பெருமைக்கு ஒரு காரணம்! இன்னும், இந்தப் படத்தையும் பார்க்க வேண்டியது அவசியம் ரஷ்யா. ஆம், இது ஒரு சிறப்பு, ஆசிரிய சினிமா, ஆனால் அடக்குமுறைகளைப் பற்றி பேசுவது அவசியம், மீண்டும் மீண்டும். “மூன்றாம் தலைமுறை” என்ற நிகழ்வு சூழலில் நன்கு ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளது ஹோலோகாஸ்ட்: பெரும்பாலும், பாதிக்கப்பட்டவர்களே அமைதியாக இருப்பார்கள், மேலும் விரிவுரை அவர்களின் பேரக்குழந்தைகள் அல்லது அவர்களின் கொள்ளுப் பேரக்குழந்தைகளை மட்டுமே சென்றடைகிறது. ரஷ்யாவில், இந்த விரிவாக்க செயல்முறை நடக்க நேரம் இல்லை. அப்போது அடக்குமுறைக்கு ஆளானவர்களின் பேரப்பிள்ளைகள் இப்போது மீண்டும் அடக்குமுறைக்கு ஆளாகிறார்கள். பேசுவது முக்கியம். நினைவில் கொள்ள. குற்றங்கள் பற்றி கூறுங்கள். பாதிக்கப்பட்டவர்களின் பெயர்கள் மற்றும் குற்றச்சாட்டுகளின் அபத்தம் நினைவிலிருந்து மறைந்துவிடாமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். இது ரஷ்யாவை மட்டுமல்ல. சத்தமாகப் பேசுவது, பொருட்களைப் பெயர் சொல்லி அழைப்பது – இது மனித நேயமாகத் தொடரும் வாய்ப்பு.