ரெனீ குட் படப்பிடிப்பிற்குப் பிறகு, டிரம்பின் அமெரிக்காவில் கருத்து வேறுபாடுகள் மரணமடையக்கூடும் என்பதை நாங்கள் காண்கிறோம் – அனைத்து சவால்களும் முடக்கப்பட்டுள்ளன | எம்மா ப்ரோக்ஸ்

ஏ சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இரண்டாவது ஒபாமா நிர்வாகத்தின் முடிவில், ஒரு நண்பரும் அவரது மனைவியும் மெக்சிகோவில் விடுமுறையில் இருந்து நியூயார்க்கிற்குத் திரும்பிச் சென்றனர், தெற்கு கரோலினாவில் ஒரு இணைப்பு விமானத்தில் இறங்கினார்கள். குடியேற்றத்தில், அதிகாரி ஒருவர் மற்றவரைப் பார்த்து, ஒருவரையொருவர் தொடர்புகொண்டு, பதிலைப் பெற்றவுடன், “உஹ்” என்று ஒரு வெறுப்புடன் சத்தம் போட்டார். அமெரிக்க குடிமக்கள் கிரீன் கார்டில் வாழ்க்கைத் துணையுடன் ஒரே பாதையில் செல்ல முடியாது என்ற சாக்குப்போக்கில் (உண்மையல்ல), அவர் அவர்களை வரியின் பின்புறத்திற்கு அனுப்பினார், இதனால் அவர்களின் தொடர்பை அவர்கள் இழக்க நேரிட்டது. ஆனால் கதையின் பொருள் அதுவல்ல.

எனது நண்பர் ஒரு வெள்ளை ஆஸ்திரேலியர், அவர் பொதுவாக மோதல்களை விரும்பாதவர்; அவரது மனைவி ஒரு ஜப்பானிய-அமெரிக்கர், அவர் ஒற்றை, கடினமான பார்வையுடன் போக்குவரத்தை நிறுத்த முடியும், மேலும் சவுத் பிராங்க்ஸில் கற்பிப்பவர், அங்கு அவரது மாணவர்கள் பலர் பிறந்த நாளிலிருந்து சட்ட அமலாக்கத்தால் துன்புறுத்தப்பட்டனர். பிரச்சனை நடந்து கொண்டிருக்கையில், என் தோழி ஆஸ்திரேலிய பாணியில் ஏளனமாக திட்டி, முணுமுணுத்து, ஒரு குட்’அன் போல ஆரம்பித்தாள், அதே சமயம் அவளுடைய மனைவி அவளது அவநம்பிக்கையான, கோபமான தோற்றத்தைக் காட்டினாள். வாயை மூடு. வாயை மூடு. வாயை மூடு.

மினசோட்டா பெண்ணான ரெனி குட் கடந்த வாரம் இறந்ததிலிருந்து இந்த சம்பவத்தைப் பற்றி நான் நிறைய யோசித்து வருகிறேன் மரணமாக சுடப்பட்டது ICE முகவரால். அமெரிக்க நிர்வாகத்தின் கூற்றுப்படி, கொடிய சக்தியைப் பயன்படுத்துவது தற்காப்பு அடிப்படையில் நியாயப்படுத்தப்பட்டது. அந்த விளக்கம் வீடியோக்களால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை, ஆனால் நான் யோசித்துக்கொண்டிருக்கும் விஷயம் என்னவென்றால், துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தப்படுவதற்கு உடனடியாக, குட் மற்றும் அவரது மனைவி பெக்கா, ஏஜெண்டிடம் பேசிய விதம். “நீங்கள் எங்களிடம் வர விரும்புகிறீர்களா?” முகவரின் பொதுவான திசையில் பெக்கா கூறுகிறார். “நான் சொல்கிறேன், மதிய உணவு எடுத்துக்கொள், பெரிய பையன்.” குட்ஸின் திறந்திருக்கும் கார் கண்ணாடியை அந்த அதிகாரி அணுகும்போது, ​​அவள் புன்னகைத்து, அவனை “கனா” என்று அழைத்து, “எனக்கு உன் மேல் கோபமில்லை” என்று கேலியாகச் சொன்னாள்.

ஒரு ஆரோக்கியமான ஜனநாயகத்தில், அதிகாரத்தைப் பற்றி வாய் கிழிய பேசுவது தன்னை மரண ஆபத்தில் ஆழ்த்திக் கொள்ளக் கூடாது என்று சொல்லாமல் போகிறது. கிண்டல் என்பது என் அழுத்தமான பதில். ஆனால் இது குடிமை விதிமுறைகள் பொருந்தும் என்று கருதுகிறது. இது அமெரிக்கா, சாதாரண காலங்களில் கூட போலீஸ்காரர்களால் கொடிய சக்தியைப் பயன்படுத்துவது எப்போதாவது நிகழ்வதில்லை – இல்லினாய்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் பழமைவாத மதிப்பீட்டின்படி சராசரி எண் அமெரிக்க சட்ட அமலாக்கத்தால் ஆண்டுதோறும் கொல்லப்படும் நபர்களின் எண்ணிக்கை 600 ஆகும். ICE ஏஜென்ட்டை கொடிய சக்தியைப் பயன்படுத்தத் தூண்டியது என்ன என்பதைச் சுற்றியுள்ள அனைத்து உண்மைகளும் எங்களிடம் இல்லை, ஆனால் வீடியோக்களின் ஆதாரத்தின் அடிப்படையில், குட் மற்றும் அவரது மனைவி இருவரும் ஒரு பயங்கரமான, பயங்கரமான ஒன்றை உருவாக்கியுள்ளனர் என்பது எனக்குத் தெளிவாகத் தெரிகிறது., புரிந்துகொள்ளக்கூடிய தவறான கணக்கீடு: அவர்கள் தாங்கள் இருந்த ஆபத்தை குறைத்து மதிப்பிட்டனர்.

வலதுபுறத்தில் உள்ள சில கருத்துக்கள், பெண்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட நகைச்சுவையான தொனி அவர்களின் அரசியல் சாணக்கியத்தனத்தின் அறிகுறியாக உள்ளது; அவர்கள் எப்படியோ எதிர்ப்பில் “விளையாடுகிறார்கள்” என்று. இது உண்மையல்ல என்று நினைக்கிறேன். எவ்வாறாயினும், அவர்கள் வாழும் நாட்டைப் பற்றிய ஒரு புகலிடமான புரிதலை அது பரிந்துரைத்தது, மேலும் அது அவர்களின் பக்கத்திற்கு தனித்துவமானது அல்ல. ஜனவரி 6 அன்று அமெரிக்க கேபிடல் மீது மக்கள் கூட்டம் படையெடுத்தது, சிலர் ஆடை விருந்துக்கு அணிந்திருந்தனர். ஆஷ்லி பாபிட்டின் மரணம்காவல்துறையால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட மக தியாகி. அரசாங்கத்தின் இருக்கையை ஆக்கிரமிக்கும் வன்முறைக் கும்பலில் பங்கேற்பது சட்ட அமலாக்கத்திலிருந்து விரட்டுவது போன்றது அல்ல. ஆனால் இரண்டு நிகழ்வுகளிலும், வெளிப்படையாக ஆழமாக உணரப்பட்ட அரசியல் நம்பிக்கைகள் பாதுகாப்பு அனுமானங்களை முன்னிறுத்தி ஒரு அற்பத்தனத்துடன் – எதிர்ப்புத் தொனியில் வெளிப்படுத்தப்பட்டன.

இது ஒரு அழிவுகரமான தவறான புரிதல். தென் கரோலினாவில் எனது நண்பரின் பிரச்சனைக்கு சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஜே.எஃப்.கே விமான நிலையத்தில் பாஸ்போர்ட் லைனில் இருந்து வெளியே இழுத்து, விசாரணைக்காக ஒரு பக்க அறையில் உட்கார வைக்கப்பட்டேன். என் கோபம் மொத்தமாக இருந்தது. நான் சத்தியம் செய்தேன், நான் தொடர்ந்தேன். எனது இரண்டு குழந்தைகளும் கத்தும்போது, ​​“நான் ஒரு பிரிட்டிஷ் குடிமகன்!” என்ற சொற்றொடரை உணர்ந்தேன். பால் ஸ்காட் நாவலில் இருந்து ஒரு பாத்திரம் போல் என் கணினியில் குமிழி. மூன்று மணி நேரம் கழிப்பறை அல்லது தொலைபேசி அணுகல் இல்லாமல், நான் வீட்டிற்குச் செல்வதற்காக விடுவிக்கப்பட்டேன், அப்போது நான் போரில் இருந்து திரும்புவது போல், வெற்றி பெற்ற வீரன் போல அந்தக் கதையை என் கூட்டாளியிடம் தெரிவித்தேன்.

அவள் என்னை குளிர்ச்சியாக பார்த்தாள். நான் எவ்வளவு முரட்டுத்தனமாக இருந்தேன் என்று அவளிடம் சொன்னபோது, ​​”நீ ஒரு முட்டாள் முட்டாள்,” என்று அவள் சொன்னாள். “பெண்களின் தந்தை எங்கே என்று அவர்கள் உங்களிடம் கேட்டால் என்ன செய்வது? அவர்களின் பிறப்புச் சான்றிதழுடன் நீங்கள் ஏன் பயணம் செய்யவில்லை?” ஒரு வண்டி ஓட்டுனருடன் சண்டை போட முடியாத ஒருவரைச் சந்திக்காத இந்த நபரால் நான் வருத்தப்படுவதை என்னால் நம்ப முடியவில்லை – ஆனால், அவளது முன்னோர்கள் நாஜிகளால் கொல்லப்பட்டனர். அவள் அதைப் பார்க்கும்போது ஒரு உண்மையான அச்சுறுத்தலைப் புரிந்துகொள்கிறாள். நல்லவரின் தைரியம் அல்லது நம்பிக்கையிலிருந்து எதுவும் பறிக்கப்படக்கூடாது. ஆனால் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள் உள்ளன: அமெரிக்கத் தெருக்களில் துணை ராணுவப் படைகளை வைத்து மக்களைச் சுற்றி வளைக்கும் அமைப்பு ஒன்றும் இல்லை – ஒன்றும் இல்லை – அவர்களை வாயை அடைக்கச் செய்யாது என்ற புரிதலுடன் எதிர்ப்பவர்கள் அணுக வேண்டும்.

• எம்மா ப்ரோக்ஸ் ஒரு கார்டியன் கட்டுரையாளர்

• இந்தக் கட்டுரையில் எழுப்பப்பட்டுள்ள பிரச்சினைகள் குறித்து உங்களுக்கு ஏதேனும் கருத்து உள்ளதா? நீங்கள் மின்னஞ்சல் மூலம் 300 வார்த்தைகள் வரை பதிலைச் சமர்ப்பிக்க விரும்பினால், எங்களுடைய வெளியீட்டிற்காக பரிசீலிக்கப்படும் கடிதங்கள் பிரிவு, தயவு செய்து இங்கே கிளிக் செய்யவும்.