‘Lá é o Tempo’ இல், மரியா பெர்னாண்டா மாக்லியோ ஆரம்பத்தில் இருந்தே சொல்லப்பட்ட உண்மையற்ற உணர்வைத் தழுவுகிறார்.

முன்வைக்க ஒரு வழி நேரம் இருக்கிறது (இருப்பினும்), சாவோ பாலோ எழுத்தாளரின் இரண்டாவது நாவல் மரியா பெர்னாண்டா மாக்லியோமேலும் ஆசிரியர் உயிருடன் இருப்பவர் கையை உயர்த்துங்கள் (Patuá), மற்ற படைப்புகள் மற்றும் பொதுப் பாதுகாவலர், இது இரண்டு கொலைகள் மற்றும் தற்கொலை மற்றும் சாத்தியமான கதை மறுகட்டமைப்பைச் சுற்றி வருகிறது என்று கூறுவது, புத்தகத்திற்குள், ஒரு மோப்ப எழுத்தாளர் (அல்லது ஸ்னிஃபர் எழுத்தாளர், எது முதலில் வருகிறது என்பதை நிறுவுவது கடினம்) ஆன்-சைட் விசாரணையில் ஈடுபட முயற்சிக்கிறது. மற்றொரு வழி, இரண்டு கதாபாத்திரங்களுக்கிடையேயான அழகான நட்பை சற்றே இருட்டாக அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுவது மற்றும் வன்முறை முதலில் அவர்களைப் பிரிக்கும் விதம், பின்னர், முரண்பாடாக, அவர்களை ஒன்றிணைக்க முயற்சிக்கிறது.

வெளிப்படையாக, இங்கே வன்முறையைப் பாராட்டவில்லை, மேலும் இந்த விளக்கக்காட்சிகள் ஆபத்தானவை என புத்தகம் முடிவடையவில்லை. ஆனால், மறுபுறம், “பொறுமையற்ற பரவசத்துடன் கலந்த அழிவின் சகுனம், அமைதியை உணருவதற்கு நேர்மாறான உணர்வு, அமைதி உணர்விற்கு நேர் எதிரான உணர்வு” உள்ளது என்பதை சுட்டிக்காட்ட வேண்டியது அவசியம்.

இரண்டு முக்கிய கதை பரிமாணங்கள் உள்ளன, அல்லது, வாசகரால் நேரடியாகப் புரிந்துகொள்ளக்கூடியவை, நாவலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதைப் போல இங்கே வழங்கப்படுகின்றன: முன்புறத்தில், 1990 களில், நமக்கு ஒரு கிராமம் உள்ளது, அதில், ஆண்ட்ரே என்ற பதின்மூன்று வயது சிறுவன், அவனது பாட்டி மற்றும் அம்மாவால் வளர்க்கப்பட்ட (அவனுக்கு அப்பாவைத் தெரியாது), சாலுவின் கொலைச் செய்தியால் பாதிக்கப்பட்டவர்.

பின்னணியில், சாவோ பாலோவில் வாழ்ந்து, ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்து, கர்ப்பம் தரிக்கும் ஒரு பெண்ணை (“உனக்கு குழந்தை வேண்டும் என்று கூட தெரியாது”) ஒரு “எழுத்தாளர்” இருக்கிறார், சிறிது சர்க்கரையுடன் காபி குடித்து, பைலேட்ஸ் (இங்கே வாசகர் நினைக்கலாம்: நீங்கள் மோசமாக இழந்துவிட்டீர்கள், அன்பே), சுருக்கமாக, இந்த பையன் ஆண்ட்ரே மற்றும் கோவின் கதையை குழப்பத்துடன் கேட்கிறான். வெளியே வந்ததாகத் தோன்றும் ஒரு பிச்சைக்காரனின் வாயிலிருந்து இரட்டை சிகரங்கள் மேலும், ஒரு எழுத்தாளராக (மணமானவர்) தனது திட்டத்தை மீண்டும் தொடங்க ஒரு தவிர்க்க முடியாத வாய்ப்பு இருப்பதாக உணர்ந்த அவர், தனது மனைவியை விட்டுவிட்டு, அந்த சிறிய நகரத்திற்குச் சென்று குற்றங்களை (குற்றங்களை) விசாரிக்கத் தொடங்குகிறார்.

இந்த இரண்டு விவரிப்புத் தருணங்களும், ஆண்ட்ரேவை ஆதரித்த வழக்கறிஞர் (ஆரம்பத்தில் அம்பலப்படுத்தப்பட்டது போல, ஸ்பாய்லர் அல்லாத ஒன்று: சாலுவின் கொலையாளியைக் கொன்றதாகக் கூறப்படும் ஆண்ட்ரே) மற்றும் சிறுவனின் நண்பர்களில் ஒருவரிடமிருந்து, எழுத்தாளர் தனது ஆராய்ச்சியில் சேகரிக்கும் சில “சாட்சியங்கள்” மூலம் குறுக்கிடப்பட்டுள்ளன.

வழக்குகளைக் கையாண்ட போலீஸ் அதிகாரியின் மகளோடும், இப்போது முதுமையடைந்து, முதியோர் இல்லத்தில் வசிக்கும் ஒருவரோடும் தொடர்பு கொள்கிறார் – கடைசியில் சொன்ன ஒரு வார்த்தை தவிர, அதுவும் முரண்பாடாக, விரக்தியடைந்து, தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள ஒரு கதை வரி அல்லது கயிற்றைத் தேடும் போது ஒரு வகையான வட்டத்தை தூண்டுகிறது.

மாக்லியோ வெவ்வேறு நேரங்களில் வெவ்வேறு நுட்பங்களை மாற்றுகிறது. ஆண்ட்ரேவின் துக்கத்தில் (“ஸ்பிரிட்டிஸ்ட் செஷன்”, கல்லறைக்கு விஜயம்), சாலுவுடன் சகவாழ்வில் (பட்டறை மற்றும் கார்கள், சர்க்கஸுக்கு பயணம் மற்றும் மரணத்தின் உலகம், பேஸ்ட்ரிகள் போன்றவை) மற்றும் வன்முறை வெளிப்படுவதில் (காடுகளுக்குள் நுழைவது, காடுகளுக்குள் பயணம், காடுகளில் பயணம், முதலியன) ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட மூன்றாவது நபர் இருக்கிறார்.

எழுத்தாளரின் பகுதி இரண்டாவது நபரில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது, இது தோராயமான மற்றும் தொலைதூரத்தின் ஒரே நேரத்தில் ஆர்வமுள்ள விளைவை ஏற்படுத்துகிறது, ஏனெனில் எங்களிடம் ஒரு “நான்” அல்லது “அவன்” இல்லை, ஆனால் ஒரு “நீ”, மற்றும் “நீ” பெருகிய முறையில் இழந்து, அதன் சொந்த கட்டாய வலையில் சிக்கிக்கொண்டது, அதன் இயல்பிலேயே, நீங்கள் ஒருபோதும் சந்திக்க மாட்டீர்கள்: “நீங்கள் ஒருபோதும் சந்திக்க மாட்டீர்கள். பல சாத்தியமான பாதைகள் இருந்தால் குறுக்கு வழி”, ஆனால் “பாதை இல்லை, ஒரு சுவர்”.

இறுதியாக, “டெபாசிஷன்களின்” போது (மற்றும் காவல்துறை அதிகாரியின் மகளுடனான சில உரையாடல்களிலும்), எழுத்தாளரின் குரல் மறைந்துவிடும், மேலும் உரையாடுபவர்களின் குரல்கள் மட்டுமே, அவர்கள் ஒரு பேயுடன் பேசுவது போல.

நாவலின் தலைப்பு இரண்டு துண்டுகளின் இணைப்பிலிருந்து எழுகிறது. சாலுவின் பணிமனையின் உச்சவரம்பில் “அங்கே” என்ற ஒரு வார்த்தையும், “நேரம்” என்ற ஒரு சிறிய சொற்றொடரும் எங்களிடம் உள்ளன, அதை ஆண்ட்ரே ஒரு பெட்ரோல் நிலைய குளியலறையில், பெபெமிற்கு இரண்டு போலீஸ் அதிகாரிகளால் அழைத்துச் செல்லும் போது, ​​”ஒரு துண்டுடன் டிஸ்சார்ஜ் கார்டில்” இணைக்கப்பட்ட காகிதத்தில் கண்டார். “அங்கே” மற்றும் “நேரம்” இரண்டும் நாவலில் பிடிவாதமாக மழுப்பலாக, ஒவ்வொரு அணுகுமுறையிலும் மாறி மாறி தப்பித்துக் கொள்கின்றன.

புத்திசாலித்தனமாக, மக்லியோ எந்தவொரு எளிதான தீர்மானங்களையும் தவிர்க்கிறார் மற்றும் ஆரம்பத்தில் இருந்தே பரிந்துரைக்கப்பட்ட உண்மையற்ற உணர்வைத் தழுவுகிறார், பிச்சைக்காரன் எழுத்தாளரிடம் எதைப் பற்றிக் கேட்கிறார் என்பதைத் தெரிவிக்கிறார். அடைய முடியாத மர்மத்தை எதிர்கொள்ளும்போது, ​​பயணமும் தேடுதலும் முக்கியம் என்பதை நாம் உணர்கிறோம் – நல்ல இலக்கியத்தை உருவாக்கும் பொருட்கள்.

நேரம் இருக்கிறது

• ஆசிரியர்: மரியா பெர்னாண்டா மாக்லியோ
• வெளியீட்டாளர்: டோடாவியா (160 பக்கங்கள்; R$ 72.90 | மின் புத்தகம்: R$ 49.90)

‘நேரம் இருக்கிறது’ என்பதிலிருந்து ஒரு பகுதியைப் படியுங்கள்

“அவர்கள் டயர் வியாபாரி சாலுவைக் கொன்றார்கள். தியோ தான் அதைச் சொல்கிறார், அவரது குரலில் ஆச்சரியமோ வருத்தமோ இல்லை, கெட்ட செய்தியைத் தாங்கியவர் என்ற மகிழ்ச்சி. மணி இன்னும் அடிக்கவில்லை, முற்றத்தில் எல்லோரும், வெளிர் பச்சை சீருடை, பழைய ஸ்னீக்கர்கள், புதிய ஸ்னீக்கர்கள், செருப்பு, செருப்பு, செருப்பு, பத்து நிமிடங்களில். அங்கு, கேட்டவர்களில்: டயர் வியாபாரி சாலுவை அவர்கள் கொன்றனர்.

இந்த அறிவிப்பைக் கேட்ட மற்ற அனைவருக்கும், டெனிஸ் மற்றும் வால்டினோ, இறந்த ரப்பர் தொழிலாளி சாலு என்றால்: அவரைக் கொன்றது யார்?, அது சுடப்பட்டதா அல்லது கத்தியா?, உடலைக் கண்டுபிடித்தவர் யார்?, அவர் சம்பவ இடத்திலா அல்லது மருத்துவமனையில் இறந்தாரா? ஆண்ட்ரேவைப் பொறுத்தவரை, இறந்த ரப்பர் தோட்டக்காரரான சாலு அவரது வயிற்றில் விரைவாக வளரும் ஒரு கட்டி, குளியலறையின் சுவரில் உள்ள அச்சு அல்லது முழு பானை ஈஸ்ட் கொண்ட கேக் மாவு போன்றது. ரப்பர் தொழிலாளி சாலு உயிரிழந்தார். இறந்து போனது.

அது சுடப்பட்டது. இரண்டு. ஒன்று மார்பில், இதயத்தில் இல்லை, நடுவில், நுரையீரல் இருக்கும் இடத்தில், எனக்கு வேறு என்ன தெரியாது, மற்றொன்று தலையில், பின்னர் பாபாவ், தலையில் ஒரு குண்டு, மரணம் உறுதி, என் தந்தை கூறினார். மேலும் டியாவோவின் தந்தை (ஆச்சரியமோ வருத்தமோ இல்லாமல் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்) ஒரு பாதுகாவலருக்கும் ஒரு குற்றவாளிக்கும் இடையே ஏதோ ஒரு மோசமான அணுகுமுறை இருப்பதாக அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

அவரை கொன்றது யார்? வால்டின்ஹோவின் கேள்விக்கு டியோ உடனடியாக பதிலளிக்கவில்லை, அவர் சஸ்பென்ஸை உருவாக்குகிறார், ஏனென்றால் எல்லோரும் சுற்றி இருக்கிறார்கள், இப்போது மணி அடித்தால், அவர் சொல்வார்: விளம்பரங்களுக்குப் பிறகு தொடருங்கள், நீங்கள் ஏற்கனவே நகைச்சுவை மற்றும் எல்லாவற்றையும் பற்றி யோசித்துவிட்டீர்கள். ஆனால் மணி அடிக்கவில்லை, அவர் உடனடியாக அவரைக் கொன்றது யார் என்று கூறுகிறார், சலிப்பான பையன். டோன்ஹோ லினோ என்று சொல்கிறார்கள். பார், இது ஒரு குற்றவாளி. ஆம், உண்மையில் ஒரு கொள்ளைக்காரன். டயர் பழுதுபார்ப்பவர் சில தீவிரமான விஷயங்களில் ஈடுபட்டிருக்க வேண்டும். ஒன்றுமில்லை, அது ஒரு பெண் என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன், ஒருவேளை அவர் டோன்ஹோ லினோவின் மனைவியை அழைத்துச் சென்றிருக்கலாம்.

ஆண்ட்ரேவின் வயிற்றில் உள்ள கட்டி பலூன் போல் வீங்குகிறது, வாந்தி மற்றும் துப்புவதற்கான தூண்டுதல், ஒரு வலி, ஆனால் வலி.

மணி அடிக்க, அவர்கள் வரிசையாக நின்று, மார்பில் கைவைத்து, கீதம், ஆண்ட்ரே கேட்காத ஒன்றை இயக்குனர் கூறுகிறார், ஒரு ராஃபிள், வலியின் பந்து, காதுகள், பற்கள், இறந்த சாலு, சாலு.

கடைசியாக நேற்று, இல்லை, இல்லை, நேற்று ஆண்ட்ரே பட்டறையில் நிறுத்தினார், வாசலில் ஒரு நோட்புக் காகிதம் இருந்தது: நான் விரைவில் திரும்பி வருவேன். நேற்று முன் தினம் சாலு பாம்பின் கதையை, தான் வேறொரு நாட்டில் வாழ்ந்ததைப் பற்றி, அது முதல் முறை என்று சொன்னான், அவர் வேறு நாட்டில் வாழ்ந்தார், பெயர் என்ன, உருகுவே, இல்லை, இல்லை, அது பராகுவே, பராகுவே, ஒரு நதி, அணை, ஏதோ தண்ணீர் போன்றவற்றில் இருந்தது, அது வந்து, பாம்பு, ஜாகுவா, ஜராசூ என்று மூன்று கண்களையும் திறந்தது. அது உண்மை என்று கடவுளிடம் சத்தியம் செய்தேன், ஆண்ட்ரே நான் சிரிக்க விரும்பவில்லை, ஆனால் நான் சிரித்தேன், கதை பொய் என்று நான் நினைத்ததால் அல்ல, நான் பயந்தேன், அது போன்ற மூன்று கண்கள் மற்றும் மூன்று நாக்குகள், இல்லை, இல்லை, மூன்று முனை நாக்கு கொண்ட பாம்பு.

கணித ஆசிரியர் பன்மடங்குகளைப் பற்றி விளக்குகிறார், மேலும் ஆண்ட்ரே ஒரே குழந்தை, அவரது தாயார், அவரது பாட்டி, அவர்கள் டயர் வியாபாரி சாலுவைக் கொன்றனர். அவர் சலுவை அப்பாவாக விரும்பினார், ஆனால் அவரது தாயார் ஆண்ட்ரே தந்தை இல்லாமல் இருக்கிறார், அவரது வயிறு தானே கர்ப்பமாகிறது, அவரது வயிற்றின் பந்து போன்றது என்று கூறினார். சலு அப்பாவாக இருந்தால், அவர் இப்போது அனாதையாக இருப்பார். ஆனால் அப்படி தோற்றுப் போனவனை, அப்பாவோ மாமாவோ, ரத்த உறவோ இல்லாத ஒன்றை, நண்பனைப் போல, முக்கண் பாம்பும் கத்தி சண்டையும், அல்பினோ ஜாகுவாரைப் பெற்றெடுத்த பெண்ணையும் கதைக்கிறவனை என்னவென்று அழைப்பது. இது நீண்ட காலத்திற்கு முன்பு தொடங்கியது, ஆண்ட்ரேவின் வீட்டிலிருந்து மூலையில் டயர் கடை திறக்கப்பட்டது, அவருக்கு ஆறு அல்லது ஐந்து வயது இருக்கலாம். அம்மா அவனை தெருவில் விளையாட விடவில்லை, என் மகனை அங்கே விடவில்லை, ஆனால் அவன் பட்டறையில் செய்தான். எந்தப் பெண்ணுக்கும் பிடிக்கும் விதத்தில், சாலுவை அவள் விரும்பினாள்: மெதுவாகப் பேசுவதும், யாரும் சொல்லாத விஷயங்களைச் சொல்வதும், கார் எழுப்பும் ஒவ்வொரு சத்தத்தையும் அறிந்து, கார் ஒரு மிருகம், ஒரு நபர், அவர் ஒரு மருத்துவர், ஒரு மருத்துவர் என்பது போல. சாலு ஒரு மெக்கானிக், ஆனால் மக்கள் அவரை டயர் பழுதுபார்ப்பவர் என்று அழைத்தனர், ஏனென்றால் முதலில் அவர் ஒரு டயர் பழுதுபார்ப்பவராக இருந்தார், பின்னர் டயர் பழுதுபார்ப்பவராக இருந்தார், இப்போது இறந்துவிட்டார்.

மூன்றால் வகுபடும் எண்களை எப்படி அடையாளம் கண்டுகொள்வது என்று ஆசிரியர் கற்றுக்கொடுக்கிறார், ஆனால் ஆண்ட்ரே அதைக் கேட்கவில்லை, ஏனென்றால் அவர் சலு உயிருடன் இருக்கிறார், உடல் எங்கே, ஒரு எழுச்சி, அடக்கம்?, அவரது குடும்பம் இங்கே இல்லை, ஆண்ட்ரேவுக்கு சரியான குடும்பம் இருக்கிறதா என்று கூட தெரியவில்லை, அவர் தனது தாயைப் பற்றி மட்டுமே பேசினார், அவர் நீண்ட காலமாக இறந்த சகோதரி, மாடோவில் வாழ்ந்தார். டயர் ரிப்பேர் செய்பவர் சாலு, தனக்கு மருமகன் இருந்தால், அது ஆண்ட்ரே போல இருக்க வேண்டும் என்றும், அவருக்கு இன்ஜின் சத்தம், நல்லது கெட்டது, பிஸ்டன், தலை, தீப்பொறி பிளக் ஆகியவற்றைக் கற்றுக் கொடுப்பேன் என்றும், ஒரு முறை எஸ்கார்ட் (வெள்ளை, இளமை) என்று சாலு சுற்றிப் பார்த்துச் சொன்னான்: இது பட்டாம்பூச்சி, எல்லாவற்றையும் பிரிக்கவும்.

ஜிம்மில் மதியம் மூன்று மணிக்கு எழுந்திருக்கும், ஹாம் சிற்றுண்டியை அவிழ்க்கும்போது டியோ கூறுகிறார். நீங்கள் இங்கே பள்ளியில் இருந்தால் உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்? டியோ டெனிஸுக்கு ஏற்கனவே தெரியும் என்று டெனிஸுக்கு பதிலளித்தார், அவரது தந்தை சொன்னார், அவர் சொல்ல மறந்துவிட்டார், ஒரு விழிப்பு மற்றும் எல்லாமே இருக்கும், அது திறந்த சவப்பெட்டியாக இருக்குமா என்று அவருக்குத் தெரியாது, ஏனென்றால் நான் அவரை தலையில் சுடுவேன், ஓ, அது டம் டம் இருந்து தோட்டா என்றால், அது பெரியது என்று என் தந்தை கூறினார்.

அந்த ஓட்டை இப்போது ஆண்ட்ரேவின் வயிற்றில் உள்ளது (அவர் பாட்டி சிற்றுண்டிக்காக செய்த துருவல் முட்டை சாண்ட்விச்சை சாப்பிட்டாலும் கூட). தலையில் ஓட்டை மற்றும் மூடிய சவப்பெட்டியுடன் சாலு இறந்தார். மேலும் சவப்பெட்டியைத் திறந்து, டயர் வியாபாரி சாலுவை உயிருடன் இருப்பது போன்ற முகத்துடன் பார்த்தால், அவர் உண்மையாகவே இறந்துவிட்டார் என்பதை உணர்ந்து மகன், மருமகன், இரத்த உறவினர் என அழத் தொடங்கினால், ஊரில் உள்ள அனைவரும் சிரிப்பார்கள், பள்ளி நண்பர்கள். ஏனென்றால் இறந்த சாலு ஒரு ஓட்டை, ஒரு பந்து என்று அங்கு யாருக்கும் தெரியாது.

கிளம்பும் போது, ​​பத்து நிமிடத்தில் இருந்து மூன்று நிமிடங்களில் ஜிம் வாசலில் சந்திக்குமாறு டியோ பரிந்துரைக்கிறார், ஏனெனில் அது கூட்டமாக இருக்கும். வால்டினோ ஒப்புக்கொள்கிறார், டெனிஸ் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை, ஏனென்றால் அவருக்கு ஒரு பல் மருத்துவர் இருக்கிறார்.

நீங்கள், ஆண்ட்ரே, நீங்கள் இழக்கப் போகிறீர்களா? பிறகு எல்லோரும் அதைப் பற்றி பேசுவார்கள், உங்களை விட்டுவிடுவார்கள். ஆண்ட்ரே, ஆண்ட்ரே, நீங்கள் நாங்கள் சொல்வதைக் கேட்கிறீர்களா? தி? விழிப்பு, நாங்கள் விழிப்புக்கு செல்ல திட்டமிட்டுள்ளோம், நீங்கள் செல்லவில்லையா? ஆண்ட்ரே தலையை ஆட்டினார், பின்னர் தலையசைத்து கூறுகிறார்: என் அம்மா போகிறாரா என்று பார்க்கிறேன். டெனிஸ் சிரிக்கிறார், டயர் பழுதுபார்ப்பவருடன் தொடர்பு வைத்திருந்தவர்களில் அவரது தாயும் ஒருவரா? பாருங்க, எழுப்பி அழுகிற எல்லாருமே டயர் ரிப்பேர் செய்பவரின் விதவைகள். நண்பர்கள் சிரிக்கிறார்கள், ஆண்ட்ரேவும் சிரிக்கிறார், பந்து இவ்வளவு பெரியதாக இருந்ததில்லை.”